Miłość na odległość

 Witajcie kochani, wybaczcie, że tak późno, ale nie mogłam wcześniej. Dzisiejsza notka będzie tematyczna, inna niż wszystkie. Pomyślałam, że idealnym postem będzie " miłość na odległość " Dużo osób uważa, że taka miłość nie ma jakichkolwiek szans, że prędzej czy później się zakochani rozstaną, ale jeśli ktoś kocha siebie mocno i jest w stanie przetrwać tyle kilometrów czy nawet i mil. Moim zdaniem taka miłość jest z jednej strony piękna, ponieważ widać jak te uczucie jest mocne i oddane sobie między tych dwóch ludzi. Jednak odległość to największe zło jakie może być na świecie, czemu? Dlatego, że nie można spotkać się z ukochaną/ym w każdej chwili, pocałunki, przytulanie, spędzanie po prostu czasu z tą osobę kiedy się chcę jest niemożliwe. Dużo osób mówi, że to tylko literki, które nie mają znaczenia, ale co po niektórzy tak mówią, a nie zdają sobie sprawy jak bardzo te kilometry mają znaczenie, to właśnie one przeszkadzają w regularnym, codziennym spotykaniu się ukochanych. Gdy widzę, że ludzie wytrzymuje tyle lat i są nadal razem, to po prostu na płacz mi się zbiera. Taka miłość na odległość jest na prawdę dla ludzi z mocną psychiką i ludzi wytrwałych. Sama miałam taki związek i szczerze powiem, że to strasznie trudne tak wytrzymywać. Widząc pary trzymające się za ręce. Odległość po pewnym czasie wyniszcza ludzi od środka, sprawia, że tęsknota wzrasta, a ból, że nie możemy mieć tak kiedy tylko chcemy przekracza swoje granice. Ja osobiście nie chcę się pakować w takie typu związki, ale wiadomo, że jak się kogoś na prawdę mocno kocha i jest się gotów poświęcić dla tej osoby wszystko, to pewnie, że kilometry wtedy to są tylko cyferki, ale dla mnie osobiście zawsze odległość będzie brała największą rolę, a pary mieszkające od siebie na prawdę daleko, nie chcą o niej słyszeć, bo wiedzą jak strasznie ich te słowo boli. Przynajmniej ja tak sądzę

Oczywiście to tylko moje zdanie z jakim chciałam się z Wami podzielić, chętnie wysłucham Waszych przemyśleń w pod spodem w komentarzach. Mam nadzieję, że zdjęcia się mniej więcej podobają.  

Kocham Was, Ania.